YOKLUĞU VAR EDEN SEN- SEKTE-i US

YOKLUĞU VAR EDEN SEN

 

 

 

ne ağır bir çiledir varlığın ve yokluğun arasında yaşamak senin

 

sana dokunmak

tüm bedenimle dokunmak ve hiç

sanki hiç olmamış gibi

 

otomobil kapılarına koşullanmış kızcağız mı kör

ilgisiz geçen efendiler mi

sanki hiç olmamış gibi

 

gecenin bu saatinde karımın koynunda uyumak yerine

ben neden böyle şeyler düşünürüm

sanki hiç olmamışım gibi

 

gel de şimdi bu şiiri bitir

 

hangi sözcükleri getireyim bin derelerden de

cümleler dizeyim ki benim bu muayyen sıkıntılarımı el aleme açsın

evet el alem çünkü bu şiir bitmedikçe tanışmış sayılmayız

ve muayyen çünkü şiir okuyorsan bildiğin bir şeyler vardır

ne kadar da hoşnutsuz ve huzursuz ve çözümsüz bir gaye değil mi

hayır değil

 

demek istiyorum ki

keşke omzuna kelebeğin biri konsa ve sen farkına varmasan

 

aynı zamanda bakımlar ve zamanlar

zaman zaman orospu bohçası hayatlarımız

müphem ve muhkem kapalılıklara sebep oluyor

sanki hiç olmamış gibi

 

bir varmış bir yokmuş

evvel zaman içinde

kalbur saman içinde

simsiyah bir gezegeni örten

bembeyaz bir gökyüzü varmış

tanrılar o kara gezegeni görmek istemiyormuş

 

şimdi ben varlık ve yokluk arasında böylece kıvranırken

sen kim bilir hangi tanrıçayı akşam yemeğine götürmüşsündür

 

Adem ŞAHİN

Sekte-i Us

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir